| |
(...) W jej śpiewaniu wszystko rodzi
się z emocji, choć wszystko jest tu wyciszone, refleksyjne, bez niepotrzebnej
nadekspresji. Łatwo przychodzi jej budowanie klimatów i nastrojów, które
dopowiadają dyskretne, ciemne światła i aranżacyjne smaczki, jak chociażby
jazzowa trąbka, jakby dialogująca z wokalem.(...)
- Zawsze chciała śpiewać i piosenkami opowiadać coś ważnego swojej publiczności.
Jej skłonność do repertuaru dramatycznego, poczucie formy sprawiały, że
szuka repertuaru oryginalnego i niebanalnego.(...) Wierzę, że nieraz jeszcze
o niej usłyszymy - napisał w programie Józef Opalski, profesor, sprawujący
pieczę reżyserską nad dyplomem Magdaleny Sekuły. Ja też wierzę, że ta
młoda artystka nie da nam o sobie zapomnieć. |
|
